Nadbrzeża Sekwany

Malownicze nadbrzeża Sekwany wpisane w 1991 roku na listę światowego dziedzictwa Unesco.

Oba brzegi Sekwany, rzeki przepływającej przez stolicę Francji Paryż z uwagi na ich niezwykłą malowniczość zostały wpisane w 1991 roku na listę światowego dziedzictwa Unesco. To przy nich właśnie mieszczą się najokazalsze zabytki Paryża : Wieża Eiffla, Notre Dame, Place de la Concorde. Oba brzegi Sekwany łączy sieć historycznych mostów.

Sekwana widziana z wieży Eiffl'a.
Zródło: Wikipedia

Pierwsze nadbrzeża zostały zagospodarowane na początku XVI wieku. W ten sposób powstała część zwana brzegiem Grands-Augustins. Most Le pont Neuf został skonstruowany w 1578 roku. Jednak dopiero w 1753 roku wraz z budową placu Ludwika XV obecnie placu Zgody (Place de la Concorde), powstały kamienne nadbrzeża po dwóch stronach rzeki. Mimo protestów mieszkańców Paryża, w trakcie budowy nadbrzeży zostały zburzone istniejące tam domy. Miejsce w ten sposób uzyskane pozwoliło na podwyższenie brzegów. W 1870 roku wybudowano 15 mostów na Sekwanie. Niższe partie nadbrzeży miały być wykorzystane przez transport rzeczny. Między 1855 a 1900 rokiem nad brzegiem rzeki zorganizowano Wystawę Światową.

W XX wieku na nadbrzeżach Sekwany puszczono ruch pojazdów. Między 1961 a 1967 roku na prawym brzegu rzeki powstała pierwsza nitka trasy (trasa Georges ? Pompidou). Po lewej stronie Sekwany trasa liczyła jedynie 2 km długości. Na obu brzegach wyznaczono fragmenty dla ruchu pieszego (od brzegu Saint-Bernard do brzegu Conti).

Sekwana, która przepływa przez środek Paryża dzieli miasto wzdłuż osi wschodnio zachodniej na dwie części: prawo i lewobrzeżną. Podział nie ma jedynie charakteru geograficznego, ale wyznacza również dwa różne sposoby życia. Lewobrzeżny Paryż wydaje się bardziej konserwatywny i intelektualny, zaś prawobrzeżny uchodzi za ulubione miejsce życia paryskiej bohemy. Z prawobrzeżnego Paryża roztacza się widok na : Katedrę Notre-Dame (Notre-Dame), muzeum Orsay (musee d' Orsay), ministerstwo Spraw Zagranicznych (ministere des Affaires etrangeres), Hotel Inwalidów (Hotel des Invalides), Wieża Eiffla (Tour Eiffel), pałac Burbonów (palais Boubon) i park Adre Citroen (parc Andre Citroen), zaś z lewobrzeżnego można podziwiać: Luwr (Louvre), ogrody des Tuileries (les jardin des Tuileries), Pałac Królewski (Palais Royal), Pałac Chaillot (Palais Chaillot), Plac Zgody (Place de la Concorde).

Od 2002 roku , co roku na przełomie lipca i sierpnia , w ramach święta plaż (Paris Plages) na prawy brzeg Sekwany wysypywane są tony piasku, a także ustawiane palmy. Paryżanie mają wtedy okazję, często jedyną w roku, spędzić trochę czasu na plaży. Nieodłącznym elementem paryskiego nadbrzeżnego pejzażu są bukiniści sprzedający od wieków książki po obu brzegach rzeki. Kazdy z nich ma prawo wystawiać często rzadkie i stare dzieła na 8,2 m powierzchni.

paryscy bukiniści
zródło: Wikipedia