Newsletter
Informacje o promocjach, ciekawych wydarzeniach związanych z kulturą Francji i frankofonii. Wystarczy wpisac swój adres e-mail powyżej!

PETIT VOILA - Francuski dla firm
VOILA dla firm

Voilà - Jesteśmy dla Was

AKTUALNOŚCI

„Za jakie grzechy, dobry Boże?”
Od 14.11.2014 na ekranach kin można obejrzeć zabawną komedię „Za...
„Sprawa dla dwojga”
Od 19 września 2014 zapraszamy do kin na bardzo zabawną francuską...
BOOKCROSSING, 24-25 maja 2014, Stadion Narodowy w Warszawie
W sobotę 24 maja ukrytych będzie 80 książek na Warszawskich Targach...

Encyklopedia muzyki francuskiej

Co tydzień nowy wpis, nowy klip, nowe hasło.

Encyklopedia tworzona jest przez Annę Grzegorowską, jedną z naszych lektorek.

abcd

e
f
gh
i
jklmnop
q
rst
u
v
w
x
y
z

Carla Bruni

Carla Bruni

Urodziła się 23 grudnia 1967 r. w Turynie, ale od piątego roku życia wychowywała się we Francji. Jest córką przemysłowca i kompozytora Alberta Bruniego Tedeschiego oraz pianistki Marisy Borini. Ma starszą siostrę, aktorkę Valerię. Jej brat, Virginio, zmarł w 2006 roku na AIDS. Biologicznym ojcem Carli jest Maurizio Remmert, gitarzysta, z którym matka Carli miała romans przez sześć lat. Carla ma przyrodnią siostrę, Consuelę Remmert. Szkołę średnią ukończyła w Szwajcarii. Następnie wróciła do Francji i zaczęła studiować architekturę i historię sztuki w Paryżu. W wieku 19 lat rozpoczęła karierę modelki.

W latach 90. XX wieku należała do ścisłej czołówki modelek na świecie, zarabiając 7,5 miliona dolarów rocznie. Pracowała dla największych projektantów, do których należeli m.in. Christian Dior, Paco Rabanne, Sonia Rykiel, Christian Lacroix, Karl Lagerfeld, John Galliano, Yves Saint-Laurent, Chanel, Versace.

Będąc modelką, związana była m.in. z Vincentem Pérezem, Erikiem Claptonem, Donaldem Trumpem i Kevinem Costnerem. Jej bliskim przyjacielem był też Mick Jagger. Ze związku z francuskim filozofem Raphaëlem Enthovenem ma syna Auréliena (ur. 2001). W 1997 zakończyła karierę modelki i poświęciła się muzyce. Wydała trzy albumy ze swoimi piosenkami: w 2002 r.- Quelqu'un m'a dit, w 2007 r. - No Promises, w 2008 r. - Comme si de rien n'était.

W grudniu 2007 w mediach pojawiła się informacja o związku Carli Bruni z prezydentem Francji Nicolasem Sarkozym. Para razem spędziła święta w Egipcie. Nicolas Sarkozy i Carla Bruni pobrali się 2 lutego 2008 w Pałacu Elizejskim w Paryżu. Był to pierwszy w historii Republiki Francuskiej przypadek ślubu prezydenta podczas sprawowania urzędu. 19 października 2011 roku o godzinie 20:00 w Paryżu urodziła córkę. Proponujemy dzis jej wielki przeboj z 2002 r. "Raphaël:

Patrick Bruel

Ur. 14 maja 1959 roku w Tlemcen w Algierii. Pochodzi z rodziny żydowskiej. Jego rodzice rozwiedli się w 1960 r. Wychowywała go matka, która później ponownie wyszła za mąż i urodziła dwoje kolejnych dzieci. Po uzyskaniu przez Algierię niepodległości (1962) rodzina przeniosła się do Francji. Już jako kilkuletnie dziecko zainteresował się muzyką i teatrem. Uczęszczał do prestiżowego paryskiego liceum im. Henryka IV. Planował karierę piłkarską, ale w 1975 r., po obejrzeniu w Olympii koncertu Michela Sardou, postanowił zostać piosenkarzem.

Zadebiutował jako aktor filmowy w 1979 roku (Le Coup de sirocco). W Polsce najbardziej jest znany z roli w filmie "Jaguar" u boku Jeana Reno i drobnej roli w "Sabrinie" z Harrisonem Fordem. Później występował zarówno w filmach kinowych i telewizyjnych, jak i w teatrze. W 1987 r. wydał pierwszą płytę – De face.

Lata 90. przyniosły wielką falę popularności artysty, nie tylko we Francji, ale i w innych krajach europejskich. Fenomen ten nazwano Bruelmanią. W 2003 Bruel oficjalnie zmienił nazwisko na Bruel Benguigui. Od 2004 jest żonaty z Amandą Sthers (właśc. Amanda Maruani), z którą ma dwóch synów.

Albumy:

  • 1987: De face
  • 1987: À tout à l'heure (live)
  • 1989: Alors, regarde
  • 1991: Si ce soir... (live)
  • 1994: Bruel (album znany też jako Trois i Bruel 3)
  • 1995: Tour 95 – On s'était dit (składanka)
  • 1995: Plaza de los hereos (składanka)
  • 1999: Juste avant
  • 2001: L'essentiel (składanka)
  • 2001: Patrick Bruelive – Rien ne s'efface... (live)
  • 2002: Entre deux
  • 2003: Entre deux à l'Olympia (live)
  • 2004: Puzzle (składanka utworów z lat 1984-2004)
  • 2006: Des souvenirs devant...

Dziś proponujemy piosenkę "C'est la vie":

Jacques Brel

Ur. 8.04.1929 - zm. 9.10.1978.

Urodził się i wychowywał się w Schaerbeek, na północnych przedmieściach stolicy Belgii - Brukseli.

Po ukończeniu 23 lat wyjechał do Francji, aby poświęcić się karierze muzycznej. Występował w kabaretach i komponował. W 1956 nagrał piosenkę Quand on n'a que l'amour, która przyniosła mu powszechną popularność. Występował wspólnie z Maurice'em Chevalierem i Michelem Legrandem. Stał się szeroko znany wśród francuskiej publiczności. Odbył tournée po Europie. Szczyt kariery międzynarodowej osiągnął w latach, 60. odwiedzając m.in. kraje za żelazną kurtyną - Związek Radziecki i Polskę.

W 1950 r. ożenił się z Thérèse Michielsen, z którą miał trzy córki: Chantal, France i Isabelle.. W latach '60 miał romans z Suzanne Gabriello "Zizou". Jednakże kobietą jego życia była Maddly Barny, z którą wyjechał na Wyspy Markizy.

Występował w wielu filmach, m.in.: "La Grande Peur de Monsieur Clément" (reż. Paul Diebens, 1956), "Les Risques du Métier " (pol. Dlaczego kłamały?, reż. André Cayatte, 1967), "Mon Oncle Benjamin" (pol. Mój wujaszek Benjamin, reż. Edouard Molinaro, 1969), "La Bande à Bonnot "(reż. Philippe Fourastié, 1969), "Les Assassins de l'Ordre "(pol. Mordercy w imieniu prawa, reż. Marcel Carné, 1971), "Mont-Dragon" (reż. Jean Valère, 1971), "Franz" (1971), "L'Aventure, c'est l'Aventure" (pol. Przygoda jest przygodą, reż. Claude Lelouch, 1972), "Le Bar de la Fourche"(pol. Bar na skrzyżowaniu, reż. Alain Levent, 1972), "Le Far West" (1973), "L'Emmerdeur" (reż. Edouard Molinaro, 1973).

Śpiewał głównie po francusku i flamandzku. W krajach francuskojęzycznych często uznawany jest za jednego z najlepszych piosenkarzy z kręgu kultury francuskiej. Znany był ze swych tekstów, humorystycznych piosenek (Les bonbons, Le lion, Comment tuer l'amant de sa femme...). Nacjonaliści, urażeni stosunkiem Brela do narodowych przywar Flamandów, zabronili mu występów w wielu miastach rodzinnego kraju.

W 1969, będąc u szczytu powodzenia, ogłosił zakończenie kariery muzycznej, poświęcając się jedynie aktorstwu. Ostatnie lata życia chory na raka płuc spędził we francuskiej Polinezji na Markizach, mieszkając na wyspie Hiva Oa. Tuż przed śmiercią wrócił do Francji i nagrał ostatni pożegnalny album. Został pochowany w Atuona na tym samym cmentarzu co Paul Gauguin.

Proponujemy dziś dwie jego piosenki:

"Madelaine"

i "Les bonbons".

Dyskografia:

  • Grand Jacques (1954)
  • Quand On n'a Que l'Amour (1957)
  • Au Printemps (1958)
  • La Valse à Mille Temps (1959)
  • Marieke (1961)
  • Les Bourgeois (1962)
  • Les Bonbons (1966)
  • Ces Gens-Là (1966)
  • Jacques Brela '67 (1967)
  • J'arrive (1968)
  • L'Homme de la Mancha (1968)
  • Ne me quitte pas (1972)
  • Les Marquises (1977)

Bénabar (Bruno Nicolini)

Urodził się 16 czerwca 1969 r.

Wychował się w południowej części paryskich przedmieść, w Essonne. Jego matka pracowała w księgarni, ojciec zaś w kinie. Pierwszym instrumentem z jakim zetknął się Bénabar była trąbka, na której zaczął grać mając 8 lat. Nawet nie dlatego, że był to instrument jego marzeń, ale ponieważ kojarzył mu się z cyrkiem i klownami, którzy zawsze go fascynowali.

Po maturze i po ukończeniu amerykańskiej "high scholl" (aby doszlifować swój angielski) Bénabar na serio zaczyna pracę nad zdjęciami. Zostaje pomocnikiem fotografa i technikiem w kinie. Jako asystent montażysty w wieku 20 lat pisze i realizuje swój pierwszy film krótkometrażowy. Później stworzy ich jeszcze trzy w ciągu 10 lat, między innymi "José Jeannette", za który otrzymał nagrody w Montrealu i w Nancy.

Przy okazji trzeciego filmu krótkometrażowego, stosunki Bénabara z producentami stają się coraz bardziej napięte i postanawia on zająć się filmami pełnometrażowymi. Nie udaje mu się jednak ukończyć żadnego z projektów, które zalegają w jego szufladach.

Bénabar potrafi jednak sprzedać swój talent scenarzysty w telewizji, szczególnie Canal + do serialu "H", do którego tworzy skecze i komentarze na zamówienie. Nieoczekiwanie, w wieku 25 lat, pisze swoje pierwsze piosenki dla kolegi i postanawia się przerzucić na muzykę. Jednakże napotyka tu na podstawową trudność: pomimo swego doświadczenia z trąbką, nie zna wystarczająco nut i musi sam pokonać trudy nauki . Spędza wówczas całe dnie pomiędzy pianinem a komputerem, skoncentrowany na opanowaniu zapisu nutowego.

Pierwszy album "La Petite Monnaie" (1998) tworzy wraz z Patcholem, Denisem Grare ( saksofon, akordeon), Vincentem Schaefferem (trąbka), Pascalem Vignon ( perkusja) i Stéphanem Benvenistem ( kontrabas). Wtedy też przybiera swój aktualny pseudonim Bénabar, który pochodzi od imienia klowna Barnabé.

Drugi album nosi nazwę "Bénabar" i ukazuje się w 2001 r. nakładem Zomba Records. Spotyka się z bardzo pozytywnym odbiorem zarówno ze strony publiczności jak i krytyki. Bénabar zaprzyjażnia się ze słynnym Henri Salvadorem i rozpoczyna koncerty w paryskich salach: Le Café de la Danse, New-Morning, Elysée-Montmartre, Olympia etc.

W 2003 r. ukazuje się trzeci album : "Les risques du métier" (Ryzyko zawodowe), nagrany w Brukseli z Alain Cluzeau. Album zostaje sprzedany w ilości 500 tys. egzemplarzy.

Kolejne albumy to:

  • 2004 - "Live au Grand Rex"
  • 2005 - "Reprise des négociations"
  • 2008 - "Infréquentable" (1.3 mln sprzedanych płyt!)

Z tego ostatniego albumu pochodzi proponowany przez nas wideoklip "L'effet papillon", który stał się hitem dwa lata temu we Francji.


abcd
e
f
gh
i
jklmnop
q
rst
u
v
w
x
y
z
Alizée (właściwie Alizée Jacotey)Carla BruniPatrick BruelJacques BrelBénabar (Bruno Nicolini)CorneilleCAMILLE (Camille Dalmais)Céline DionDalidaJoe DassinVincent DelermJoe DassinMylène FarmerFatal BazookaClaude FrançoisSerge GainsbourgGrand Corps Malade (Fabien Marsaud)Artur HJeniferCamélia JordanaJean Michel JarreKarimouche (Carima Amarouche)KAOLINEmily LoizeauChristophe MaéMireille MathieuM (Mathieu Chedid)Yannick NoahPascal ObispoNatasha St PierVanessa ParadisRoseRaphaël (Raphaël Haroche)Mc SolaarSexion d'AssautTRYOZAZ (Isabelle Geffroy)