Madagaskar

To jedna z czterech największych na świecie wysp (592 tys. km ). Położona na Oceanie Indyjskim 400 km na wschód od wybrzeży Afryki tak naprawdę należy do czarnego kontynentu.

Z raju do...

Wyspa dzieli się klimatycznie na dwie części. Na wschodzie panuje klimat ciepły i wilgotny, a co za tym idzie przeważa tu bujna roślinność (zielone lasy równikowe i zarośla mangrowe). W środkowej i zachodniej części wyspy gdzie brakuje deszczy występują sawanny i półpustynie.

Gigantyczne butelki na wyciągnięcie ręki

Ze wzgledu na urozmaicenie klimatyczne na Madagaskarze można spotkać wiele interesujących, a czasem jedynie tu występujących gatunków roślin i zwierząt. W XVII wieku żył tu ptak słoniowy największy ptak na ziemi. Dzisiaj na wyspie można spotkać lemury a z roślin baobaby formą przypominające olbrzymie butelki.

Żaby i ślimaki wśród tropików?

Historia Madagaskaru sięga zamierzchłych czasów kiedy to wyspę zasiedliła ludność z Azji Południowo-Wschodniej i Afryki. W XIV wieku zaczęły tu się tworzyć małe państewka, z których największe okazało się królestwo Merina. W owym czasie Madagaskar żył z handlu z przybywającymi licznie kupcami z obcych państw. W połowie XIX tę piekną wyspę zasiedlili Francuzi, by w 1896 utworzyć tu kolonię. W 1960 roku Madagaskar wyzwolił się z wpływów Francji i stał się niepodległy.

Wyginam śmiało ciało...

Madagaskar obfituje w parki narodowe i rezerwaty. Do najczęściej odwiedzanych należy park narodowy Antasibe-Mantadia, gdzie można przyjrzeć się żyjącym w naturalych warunkach bezogoniastym lemurom podobnym do misia panda z powodu swego czarno-bialego futra.

Innym interesującym miejscem życia lemurów jest park Tsingy. Pośród ostrych skał wapiennych wodospadów , oaz i półpustynnego krajobrazu żyją lemury.

Amatorzy niezwykłych naturalnych widoków powinni się wybrać do miasta Belon' Itsiribinha. Ta droga biegnąca z miasta Morondava jest wysadzana 1000 letnimi baobabami tworzącymi coś na ksztalt zielono-brązowych słupów trakcyjnych.

Polska nowym kolonizatorem

Gdy w 1773 roku Maurycy Beniowski przybył na wyspę Madagaskar na czele delegacji francuskiej z misją zdobycia nieznanego lądu został obwołany przez ludność tubylczą królem. Gdyby nie to że Polska w owym czasie powoli traciła swą suwerenność (z powodu początków zaborów) być może moglibyśmy się uważać za kraj kolonizatorów.

Białe ziarna w cenie

Prawdziwy posiłek mieszkańców Madagaskaru składa się głównie z potraw na bazie ryżu.

Ryż jako dodatek występuje w dwóch znanych potrawach kuchni malgaskiej: romazava to rosół mięsny i ravitoto ? gulasz z mięsa wieprzowego serwowany na liściach manioku.

Jak przystało na wyspę nie brakuje tu również potraw z owoców morza i ryb. Na stołach królują tilapia, tuńczyk i dorada, jak również olbrzymie krewetki, kalmary, kraby i langusty.

Specjalnością północno-zachodniej części wyspy są potrawy na bazie wanilii (kurczak, kaczka) albo mleczka kokosowego (skorupiaki i owoce morza). Zdarza się że pomiędzy kwietniem a wrześnie można posmakować upolowanej dziczyzny. Widac na Madagaskarze również wpływy kuchni francuskiej jak chociażby w tradycji wytwarzania i jedzenia serów.

W kuchni malgaskiej nie brakuje owoców i jarzyn, które stanowią o naturalnym bogactwie wyspy.

Zamawianie napoi na Madagaskarze nie jest zbyt proste. Pytanie kelnera PM czy GM może zaskoczyć najwprawniejszych znawców języka francuskiego. PM oznacza ? Petit Modele ? co oznacza miejszą ilość napoju, GM czyli Grand Modele jest przeznaczony to dla tych bardzo spragnionych.

O ile picie wody z kranu jest tu ryzykowne warto spróbować naturalnych soków. Szczególnie w porze mokrej soki nie są drogie, niestety zawierają w sobie dużo cukru.

Jeśli chcecie sami cos ugotowac z licznych potraw kuchni Madagaskaru zachęcam do odwiedzenia tej oto strony: http://kuchnia-afrykanska.wieszjak.pl/kuchnia-madagaskarska

Poloneza nie zatańczysz

Zarówno muzyka jak i taniec są odzwierciedleniem mieszkańców Madagaskaru. Mieszają się tu elementy kultury azjatyckiej i afrykańskiej, czasem również europejskiej. Mieszkańcy Madagaskaru są niezwykle muzykalni. Kult zmarłych w czasie ich pogrzebów, lub też pośmiertnego oddawania hołdów jest okraszony śpiewem akapella i rytmicznym uderzaniem w ręce.

Sposób wykonywania muzyki jest różny w zależności od części Madagaskaru. Bliżej morza rytmy są bardziej energiczne czasem wręcz agresywne lub też wesołe naładowane sporą dawką emocji, w głębi lądu muzyka staje się spokojniejsza, poważniejsza, bardziej wyrafinowana i zmysłowa.

Najpopularniejszym typem spektaklu muzycznego wywodzacego się z Imerina jest hira gasy .  Powstały w XVIII wieku stał się spektaklem narodowym. Oto dwie grupy aktorów pieśniarzy tańczy, gra i dyskutuje śpiewając. A oto fragment typowego hira gasy : http://www.youtube.com/watch?v=dqK2lwERZEM

Innym rodzajem przedstawienia muzycznego jest tropy, w którym mężczyzni i kobiety przebrani w czerwone stroje przypominające te noszone przez żołnierzy Cesarstwa wyśpiewują historie miłosne, lub też te bliskie współczesnemu życia.

Czego nie przeczytasz na pewno usłyszysz

Codzienna prasa wydawana jest albo w języku francuskim (Les Nouvelles, Madagascar Matin, Le Courrier de Madagascar), albo po magalsku (Gazetiko, Ao Raha, Taratra, Ino Vaovao ?), albo w obu językach jednocześnie (L'Express, Midi Madagasikara, La Vérité, Ma-Laza, La Gazette de la Grande Île, Jejoo, O2). Mimo trudności finansowych sprzedaż prasy zwiększa się z roku na rok. W 1989 roku, kiedy to została zniesiona cenzura, prasa stała się medium niezależnym.

Chociaż na Madagaskarze istnieje telewizja, największą popularnością obok prasy cieszy się radio. Większośc stacji jest w rękach prywatnych i nadaje głównie audycje o charakterze religijnym.

Zmarły nie w pełni

Do najstarszych kultów należy czczenie zmarłych. Wiara w Boga stworzyciela świata Zanahary nie pozwala mieszkańcom wyspy oddawać mu należytą cześć. Bóg uznawany jest tu za istotę zbyt odległa stąd skierowanie myśli ku zmarłym.

Chrześcijaństwo jest jedną z wielu istniejących na Madakgaskarze religii. Cały czas trwa tu misja nawracania. Obok chrześcijan żyją tu również Muzułmanie

Islam został wprowadzony na wyspę przez emigrantów z Indonezji a także ludnośc przybyłą z Pakistanu. Ci ostatni zajmują się tu finasowaniem budowy meczetów i szkół koranicznych.

Religijność mieszkanców Madagaskaru obarczona jest pradawnymi wierzeniami i przywiązaniem do tradycji. Jak już wspomniałam wielkim kultem otacza się tu zmarłych. Wiara w ich wstawiennictwo i pośmiertną moc każe mieszkańcom wyspy zwracać się do nich o pomoc i radę, a także co jakich czas oddawać im hołd. W wyznaczonym dniu cała rodzina gromadzi się wokół otwartego grobu przodka.

Mieszkańcy Madagaskaru chętnie noszą amulety, które mają ich chronić przed złymi mocami, zapewniając płodność kobiecie, zdrowie i wygodne życie.