Newsletter
Informacje o promocjach, ciekawych wydarzeniach związanych z kulturą Francji i frankofonii. Wystarczy wpisac swój adres e-mail powyżej!

VOILA dla firm

AKTUALNOŚCI

Poliss
Na ekrany kin 11.05.2012 wchodzi film "Poliss" (Polisse) w...
Śniegi Kilimandżaro
Biuro Informacyjne Parlamentu Europejskiego w Polsce w ramach obchodów...
Filmowa Noc Kinoteki - IV edycja
20 kwietnia 2012 o g. 22:30 rozpocznie się Filmowa Noc Kinoteki pod...

Egipt

Egipt to państwo położone w północno-wschodniej Afryce nad morzem Śródzemnym i Czerwonym. Od północnego wschodu Egipt graniczy z Izraelem i Strefą Gazy, od południa z Sudanem, a od zachodu z Libią.

Nazwa Egipt oznacza Czarny ląd , ktory wziął się z określenia żyznych ziem wdłuż Nilu.

Spuszczony wzrok i skromny strój

W Egipcie, jak zresztą w większości państw arabskich podstawową religią jest islam. Oprócz pięciokrotnych modlitw w ciągu dnia, przestrzegania postu w okresie Ramadanu i corocznych pielgrzymek do Mekki Egipcjanie, nawet Ci nie praktykujący zobowiązani są do przestrzegania zasad narzuconych przez islam. Nie ma tu bowiem mowy o rozdzieleniu państwa od religii. Chociaż Egipt jest uznawany za jedno z bardziej liberalnych państw arabskich trudno tu żyć w oderwaniu od panujących zwyczajów.

Egipcjanki rzadko kiedy pojawiają się na ulicach same. Towarzyszą im zazwyczaj mężowie , albo ktoś z rodziny. Ich strój jest na tyle zabudowany, że o widoku kobiecej sylwetki nie może być raczej mowy. Turystki przebywające w Egipcie (szczególnie poza rejonami turystycznymi) powinny unikać zbyt przewiewnych, wydekoltowanych strojów. Odkryte ramiona i kolana mogą prowokować Egipcjan.

Nie ma, nie ma wody na pustyni ?

Całkowita powierzchnia Egiptu wynosi 1 000000 km co w porównaniu z Polską stanowi trzykrotnie większy obszar. Opady deszczu są tu bardzo rzadkie. Brak wody i wysoka temperatura każe Egipcjaom osiedlać się głównie w pobliżu Nilu. Wiloletnie doświadczenia uczyniły z Egipcjan specjalistów od systemu sztucznego nawadniania upraw.

Dużą część obszaru Egiptu stanowią pustynie. Pozornie identyczne, pustynie jednak różnią się między sobą. Na południowym-zachodzie od Kairu znajduje się Pustynia Zachodnia z białym piaskiem (powstałym w wyniku erozji skał wapiennych) i wieloma oazami, daleka część sahary pokryta jest żółtym piaskiem podobnie jak Pustynia Libijska i wreszcie tak zwana Czarna Pustynia na której złoty piasek miesza się z czarnymi drobinkami skał. Na tejże pustyni można zauważyć jeszcze rzymski system nawadniania tak zwane manawary czyli podziemne tunele doporowadzające wodę do gospodarstw.

Czarny na komary

Egipcjanie specjalizowali się w uzyskiwaniu barwników potrzebnych do ozdabiania ciał (czarny kolor miał odstraszać insekty) i kolorowania malowideł ściennych . O ile skala barw początkowo sprowadzała się do dwóch podstawowych (białego i czarnego) z czasem uzyskano w naturalny sposób kolory żółty, zielony, niebieski i czwerwony.

Zielono niebieski kamień pilnie strzeżony

Gdy przyjżeć się starożytnym klejnotom egipskim wykonanym z kamieni szlachetnych na pierwszy plan wysuwa sie turkus. Złoża tego zielono niebieskigo kamienia były eksploatowane w Egipcie za dynatstii faraońskiej. Jego wydobycia miała strzec biogini Hator, której zresztą faraon Amenemhet III dedykował świątynię w pobliżu kopalni turkusa.

Pra dziadek papieru

Papirus to tak naprawdę pra pra dziadek naszego papieru. Wytwarzany z włókien rośliny cibory pairusowej, a rosnącej w delcie Nilu znany był i używany od III wieku p.n.e.. Na papirusie pisano teksty specjalnym atramentem zwanym calamus. Teksty tworzyły kolumny a jedna kolumna zajmowała cały arkusz. Czytano je nawijając zwoje pairusowe z lewego wałka na prawy. O ile wcześniej teksty pisano na specjalnie spreparowanej skórze, o tyle pojawienie się papirusa zrewolucjonizowały cały starożytny świat. Forma pisana języka zaczęła się coraz bardziej upowszechniać. Egipcjanie którzy mieli monopol na wytwarzanie papirusów chętnie podzielili się swoją wiedzą z Grekami i Rzymianami, którzy następnie udoskonalili papirus eliminując znacznie jego kruchość. Papirus nie tylko służył za materiał piśmienniczy. Można było z niego wyrabiać kosze, liny i zasłony. Korzenie tej rośliny okazały się nawet jadalne.

Tajemne znaki na kamieniu z Rosette

Za odkrywcę egipskich hieroglifów uznaje się francuskiego XIX wiecznego naukowca Jean Francois Champollion. Ten geniusz znający kilka języków w wieku kilkunastu lat zwrócił uwagę jednego z członków komisji egipskiej Jean Baptiste Fournier. Efekty tej znajomości nie dały na siebie długo czekać. Zafascynowany kulturą arabską a w szczególności Egiptem Champollion rozszyfrował w wieku 32 lat pismo egipskie. Odkrycie Champollion' a chociaż przez szereg lat bagatelizowane przyczyniło się do zrozumienia kultury i sztuki starożytnego Egiptu. Początkowo hieroglify przedstawiające w formie rysunkowej życie Egipcjan, następnie pismo hieratyczne o uproszczonych znakach i wreszcie pismo demotyczne pozwoliło na uznanie, że pismo egipskie było w rzeczwistości zapisem dzwiękowym, a nie jak początkowo sądzono pojęciowym. Dosyć szybko jednak odkrycie Champolion'a zostało podważone. Przez długi czas uważano je wręcz za niedorzeczne. Wreszcie po licznych badaniach uznano geniusz Champolion'a. Potocznie uznaje się Champollion' a za autora rozszyfrowania zapisu widniejącego na kamieniu z miejscwości Rosette w Egipcie. Odkrycie tego francuskiego naukowca pozwolilo na dogłębne poznanie dziejów starożytnego Egipu.

Sposób na sprytnego złodzieja

Wśród licznych odkrytych staroegipskich dokumentów znalazły się teksty o charakterze religijnym, historie o powstaniu świata, listy, wiadomości z toczących się wojen, zapisy lekarskie, matematyczne, astronomiczne słowem wszystko to czym zajmowali się żyjący w owym czasie Egipcjanie. Spośród tych wszystkich dokumentów na szczególną uwagę zasługuje tak zwana Księga Zmarłych.

Śmierć nie przestawała ani nie przestaje być tematem licznych rozważań. Nieodłączny i ważny element życia jakim jest paradoksalnie śmierć nie dawał spokoju starożytnym. W Księdze Zmarłych, najstarszej ilustrowanej książce, nalazły się liczne zaklęcia, formuły magiczne, modły towarzyszące osobie zmarłej. Umieszczane w grobowcach rulony y formułkami, przestrogami i wreszcie stronice z wypisanymi 42 grzechami skladały się na taką księgę. Jednak tylko najbogatsi mogli sobie na księgę pozwolić. Ściany niektórych sarkofagów ozdabiano tekstami zawierającymi instrukcje dla zmarłego dotyczące życia pośmiertnego z jego pułapkami.

Słynna Dolina Królów to ogromna nekropolia znajdująca się na zachodnim brzegu Nilu, niedaleko Teby. Tam chowano głównie faraonów z XVIII dynastii i XX. Piramidy kryjące grobowce faraonów miały zabezpieczać te ostatnie przed ich plądrowaniem.

Nawet los bogów w rękach faraonów

System wierzeń starożytnych Egipcjan opiera się na politeizmie. Liczni bogowie i boginie przybiarający według wierzeń postaci zwierząt, roślin i ludzi służyły głównie panującym i kapłanom. Wraz z wolą władców zmieniała się grupa czczonych bogów. Na przykład za panowania faraona Achnatona głównym i najważniejszym bogiem był bóg Słońca Aton. Bogowie egipscy podobnie jak greccy i rzymscy reprezentowali ludzi z ich przywarami, zaletami.

Kwiat Kairu

Czy pamiętacie Dalidę piękną piosenkarkę z charakterystycznym niskim głosem? Urodzona w dystrykcie kairskim z włoskich rodziców sławę zyskała w Paryżu. Chociaż do Francji pojechała z nastawieniem zrobienia kariery filmowej, największe sukcesy odniosła jako piosenkarka takich piosenek jak Gigi l? amoroso czy Bambino. Dalida nagrała 500 piosenek po francusku z czego 200 zostało przetłumaczonych na włoski. Oto jeden z jej znakomitszych przebojów. http://jaga5.id.joe.pl/filmy_336470-dalida-je-suis-malade.html

Gołąb po egipsu

Kuchnia egipska obfituje w potrawy na bazie warzyw i różnych rodzajów mięs (poza wieprzowiną , której spożywanie jest zakazane wyznawcom islamu) przyrządzanej z sosami i ziołami. Do najbardziej znanych można zaliczyć Firekh ? to kurczak z rusztu, Hamam gołąb z nadzieniem z ryżu i przypraw, a wreszcie słynna pasta sezamowo-cieciorkowa z czosnkiem, pietruszka i cytryna Hummus. Więcej przepisów znajdziecie na stronie: http://www.sztukakulinarna.pl/kat/203/Kuchnia+egipska.html

Egipcjanie poligloci

Chociaż urzędowym językiem jest tu arabski, na ulicach można spotkać się z osobami władającymi francuskim i angielskim. Egipt podobnie jak kilka sąsiadujących z nim państw Afryki Północnej jest członkiem Międzynarodowej Organizacji Krajów Frankofońskich.

Zbyt silni, zbyt dumni

Mimo prób skolonizowania Egiptu nigdy nie udało się tego Francuzom dokonać. Egipt jednak pozostał krajem marzeniem, krajem , który tak pięknie mógłby wyglądać na mapie francuskich podbojów. Chociaż francuskie próby zdobycia Egiptu spełzły na niczym ich obecność jak wiemy przyczyniła się do rozszyfrowania napisów na kamieniu z Rosette dokonanego przez Champollion?a.