Aktualności

Philippe Abrams jest naczelnikiem poczty w Salon-de-Provence. Ma synka i żonę Julie o skłonnościach depresyjnych, która marzy, by zamieszkać na Lazurowym Wybrzeżu. Philippe pragnie uszczęśliwić ją za wszelką cenę. Dopuszcza się oszustwa, w nadziei na uzyskanie posady na Riwierze. Niestety, przekręt wychodzi na jaw. Za karę zostaje oddelegowany do Bergues, małego miasteczka na północy Francji.
Abramsowie, typowi południowcy, wyobrażają sobie Północ jako zimną krainę, zamieszkaną przez ciemny lud, posługujący się niezrozumiałym narzeczem – „cheutimi”. Philippe jedzie sam, rodzina zostaje w Prowansji. Ku jego wielkiemu zaskoczeniu, miasteczko okazuje się urokliwe, a mieszkańcy – gościnni i sympatyczni. Znajduje nawet przyjaciela – to listonosz i miejscowy dzwonnik, rozdarty pomiędzy wymaganiami zaborczej matki a miłością koleżanki z pracy. Philippe co drugi weekend spędza z rodziną. Początkowo próbuje przekonać żonę o zaletach Północy, ale ona nie chce mu uwierzyć. Twierdzi, że mąż kłamie, by jej nie martwić. Wreszcie, dla świętego spokoju, Philippe postanawia utrzymywać ją w przekonaniu, że pobyt w Bergues to prawdziwe piekło.
Od tej chwili żyje w wygodnym kłamstwie: przez dwa tygodnie świetnie się bawi w towarzystwie Antoine’a, co drugi weekend wraca pod opiekę żony, która czuje się potrzebna i coraz skuteczniej walczy z depresją. Wszystko idzie dobrze do chwili, gdy Julie postanawia przeprowadzić się do Bergues, by towarzyszyć mężowi „na zesłaniu”. Philippe musi przyznać się Antoine’owi i reszcie kolegów, że okłamał żonę, przedstawiając ich jako nieokrzesanych barbarzyńców. Błaga, by pomogli mu zniechęcić Julie do pozostania w Bergues. Zeźleni podwładni przystają na tę prośbę, i dokładają wszelkich starań, by wizyta na Północy była dla żony szefa najgorszym wspomnieniem w życiu. Jednak Julie wykrywa spisek…

Podróż czerwonego balonika to nasycona współczesnymi realiami, obyczajowa, opowieść o matce, jej siedmioletnim synku i tajwańskiej niani. To historia o tym, jak wielką rolę w ludzkim życiu spełnia fantazja i przyjaźń. Obie mają uzdrawiającą moc. Każda z filmowych postaci obcuje ze sztuką. Każda ma w sobie artystę. Suzanne (Juliette Binoche) zajmuje się teatrem lalek. Potrafi wlać życie w drewniane marionetki. Jej syn Simon uwielbia muzykę i uczy się gry na fortepianie. A niania pochodząca z Tajwanu ma zdolności reżyserskie. To ona animuje dla swojego wrażliwego podopiecznego historię o paryskiej podróży czerwonego balonika. Film jest spojrzeniem mistrza wschodu na problemy współczesnego człowieka należącego do zachodniej cywilizacji. Klimat filmu buduje każdy szczegół, każdy oszczędny dialog, każde wspaniale wykadrowane zdjęcie. Niespieszna narracja pomaga przyjrzeć się postaciom. Poobserwować je, zobaczyć jak reagują na rzeczywistość, jak ją oswajają. Do roli bohatera tej subtelnej historii urasta także miasto – Paryż jest miastem jakby ze snu, wyłania się z zakamarków wyobraźni. Nie jest romantyczną stolicą z przewodników turystycznych, ale miejscem szczególnym, gdzie można się zgubić i odnaleźć.
Film powstał na zlecenie Musee d’Orsay, które z okazji swojego dwudziestolecia zaprosiło światowej klasy artystów do zrobienia paryskich projektów.

"Persepolis" jest pamiętnikiem z dzieciństwa autorki przypadającego na okres rewolucji islamskiej w Iranie. W wyrazistych, czarno-białych rysunkach Satrapi zawarła historię swojego codziennego życia w Teheranie - stolicy Iranu, od momentu gdy miała 6 lat do czasu gdy skończyła 10. W tym czasie doszło do obalenia reżimu Szacha, wyniszczającej wojny z Irakiem i triumfu rewolucji islamskiej. Marjane - inteligentna i wygadana córka oddanych marksistów i wielka wnuczka ostatniego władcy Iranu składa hołd dzieciństwu w szczególny sposób związanemu z historią własnego kraju.

Tym razem Asterix i Obelix biorą udział w Igrzyskach Olimpijskich. W czasie zmagań sportowych zmierzą się z najlepszymi sportowcami Imperium Rzymskiego, pomagając swojemu przyjacielowi, Romantixowi, w zdobyciu ręki Iriny, pięknej greckiej księżniczki. Ich głównym przeciwnikiem jest podstępny Brutus, przybrany syn Cezara, który w czasie Igrzysk, oprócz ręki księżniczki, chce osiągnąć jeszcze jeden cel. A jego intryga nie ma nic wspólnego ze szlachetną ideą olimpijską...

Historia przedstawienia zaczyna się w 2000r, kiedy to podczas próby Antoine Rigot, założyciel Les Colporteurs, spada i doznaje poważnej kontuzji. Sześć lat później tworzy spektakl oparty na wrażeniach i uczuciach, których doświadczył przez 20 lat spędzonych na linie. W przedstawieniu bierze udział siedmiu tancerzy na linie, pochodzących z Europy i Ameryki Północnej, którzy przez cały spektakl występują na splecionych linach zainstalowanych na różnej wysokości i w różnych kierunkach. Artyści przedstawiają uczucia ? smutek, wątpliwość, miłość, zaufanie, ukazują przeszkody i wyzwania, którymi usłane jest życie.

Termin spektaklu: 14,15,16. 09. 2007, godzina 20.00
Miejsce: namiot na Polu Mokotowskim (Metro Politechnika)
www.festival.warszawa.pl www.lescolporteurs.com

„Całe jej życie to zemsta za upiorną młodość”, mawiał jej przyjaciel, dyrektor Olimpii, Bruno Coquatrix. Jej matka, pochodząca z Kabylii (Algieria), nie chce o niej słyszeć, a ojciec nie może się nią zajmować. Mała Edith Giovanni Gassion spędza pierwsze lata życia u babki, właścicielki podejrzanego hoteliku w Normandii, dopóki ojciec, wędrowny „człowiek-guma” nie zabierze jej w trasę, by zbierała pieniądze pod koniec jego występów. Niezwykły los tej maleńkiej kobiety, która stała się największą damą francuskiej piosenki, nie był dotychczas nigdy opowiedziany w kinie. Reżyser Olivier Dahan ukazuje go w tym poruszającym filmie.

Luis (Alain Chabat), zblazowany choć nie pozbawiony uroku czterdziestoletni Paryżanin, prowadzi malownicze, wolne od zobowiązań życie. Beztroski kawaler i dusza towarzystwa, podczas niedzielnych obiadów staje się oczkiem w głowie swej władczej matki i pięciu sióstr, które rozpieszczają go i wyręczają we wszystkim. Louis potulnie poddaje się ich decyzjom i pieszczotom, w jednej kwestii pozostaje jednak przy swoim - nie zamierza się żenić. Jednak kobiety, znużone ciągłym niańczeniem go postanawiają za wszelką cenę znaleźć mu towarzyszkę życia, a do swego zamiaru podchodzą z wyjątkowym zaangażowaniem… Doprowadzony do rozpaczy Luis wymyśla plan, dzięki któremu ma zapewnić sobie wolność a jednocześnie ukrócić raz na zawsze próby wyswatania go. Plan zakłada... wynajęcie żony...Co może pchnąć szukającą niezależności młodą kobietę w ramiona wiecznego kawalera? Czy karkołomna transakcja może być początkiem wielkiego uczucia?

Irene, piękna uwodzicielka bogatych mężczyzn, przez przypadek myli nieśmiałego kelnera z Grand Hotelu ze znanym milionerem. Kiedy okazuje się, że zawartość portfela Jean’a pozostawia wiele do życzenia, dziewczyna odchodzi. Oczarowany jej osobą chłopak nie chce jednak dać za wygraną. Irene postanawia więc zdradzić mu tajemnice swego fachu i nauczyć go uwodzenia zamożnych kobiet. Sprawy przyjmują nieoczekiwany obrót, gdy Irene zauważa, że nowe wcielenie Jean’a zaczyna coraz bardziej się jej podobać…

W tym roku po raz pierwszy odbędzie się festiwal Francophonic. Celem tego projektu muzycznego jest zaprezentowanie polskiej publiczności muzyki francuskiej i frankofońskiej. W czasie festiwalu odbędzie się kilkanaście koncertów w kilku miastach polski. Zaplanowano występy takich artystów jak: Yann Tiersen, Emile Simon, Scratch Massive, Marie Warnant, Aiwa, Mamani Keita.

Strona domowa festiwalu

Jedna niewinna fotografia wywołuje prawdziwą lawinę… śmiechu i nieporozumień. Jest też źródłem wszystkich problemów Pierra. Przyłapany przez paparazzich z top-modelką i zarazem jego kochanką, znany milioner wpada w wielkie tarapaty. Żona grozi mu rozwodem, a jego kariera w jednej chwili stanęła pod znakiem zapytania.

Na szczęście na zdjęciu jest jeszcze ktoś trzeci - przypadkowy przechodzień, z zawodu parkingowy. Mimo że jest szaleńczo zakochany w dziewczynie z sąsiedztwa, przyjmuje od milionera propozycję niecodziennego układu. Czy uratuje reputację Pierra udając żarliwego kochanka supermodelki? Pytanie tylko, jak zniesie noce spędzone w łóżku z piękną Eleną? Serce to nie sługa i niezaplanowane konsekwencje gwarantowane…

W ramach festiwalu Temps d'Images w Kino.Labie zobaczymy retrospektywę twórczości Chantal Akerman, wybitnej reżyserki belgijskiej tworzącej we Francji (ur. w 1950 roku). Pokazanych zostanie 10 filmów artystki, a ostatniego dnia przeglądu organizatorzy zapraszają na spotkanie z reżyserką. Twórczość filmowa Chantal Akerman stanowi na tle europejskiej kinematografii przypadek szczególny. Jej dorobek zaliczany nieraz do nurtu post nowej fali, wraz z realizacjami Philippe'a Garrela i Jeana Eustache'a, wykracza poza ramy tradycyjnie pojmowanego kina.

Program przeglądu w Kino.LABie

„Leming" jest trzecim pełnometrażowym filmem reżysera Dominika Moll’a, a także tytułem, który w 2005 roku otworzył 58. FF w Cannes oraz projekcje konkursowe.

„Leming” to historia pogmatwanych losów dwóch par. Młody i doskonale zapowiadający się inżynier Alain Getty (Laurent Lucas) zmienia pracę i przeprowadza się wraz z żoną Bénénedicte (Charlotte Gainsbourg) do innego miasta. Wkrótce młodzi, szczęśliwi małżonkowie mają zaszczyt zaprosić na kolację szefa Alaina – Richarda Pollocka (André Dussollier) wraz z jego małżonką – Alice (Charlotte Rampling). Kolacja kończy się kompletnym fiaskiem; przy stole wybucha kłótnia między Pollockami. Ich związek od dawna jest fikcją, małżonkowie upokarzają się nawzajem, nie kryjąc wzajemnej niechęci i złości. Wydarzenia, które zmieniają dotychczasowe relacje między bohaterami ogniskują się wokół odkrycia, iż tytułowy „leming" - gryzoń - zapycha zlew Getty'ego. Ten banalny wydawałoby się incydent konsekwentnie prowadzi do konfliktów w obu związkach. Jak mówi sam reżyser: Do pewnego stopnia leming symbolizuje ziarnko piasku, które dostaje się do mechanizmu maszyny i doprowadza do jej rozpadu.

Reżyser zgłębia temat ludzkich strachów skrywanych skrzętnie w domowym zaciszu, sięgając m.in. w sferę wierzeń ludowych i na jej kanwie nawarstwia obudowę do tematu rozpadu, lęków i obaw małżeńskich. Leming, w wierzeniach ludowych uosabia zapowiedź nieprzewidzianego biegu zdarzeń, jest także zwiastunem śmierci. Sam nazywany samobójcą, ma sprowadzać myśli i czyny samobójcze na innych. Państwo Getty, nieświadomi symboliki, ratują ledwie żywego gryzonia z kuchennego odpływu. Ten z pozoru błahy czyn ten będzie mieć ogromne znaczenie: w dotąd szczęśliwym stadle małżeńskim zaczną się dziać rzeczy z pogranicza jawy i snu, a miłość i szczęście zmieszają się z lękiem, zdradą i zbrodnią.