Opactwo w Saint-Savin

Opactwo w Saint-Savin nad Gartempe - w 1983 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa kulturowego.

Romańskie opactwo jako przykład myślenia perspektywicznego zachwyca do dziś niezwykłymi malowidłami ściennymi, a także architekturą.

Opactwo Saint-Savin znajduje się w mieście Saint-Savin w departamencie Vienne. Z powodu niezwykłych romańskich malowideł ściennych mieszczących się w jego środku, opactwo zyskało sławę.

Dokładna data rozpoczęcia prac nad budową opactwa nie jest znana. Wiadomo jednak, że stało się to prawdopodobnie za panowania Karola Wielkiego w IX wieku. Przez wiele lat opactwo z Saint-Savin było najważniejszym obiektem sakralnym Francji.

Zdjęcie pochodzi z Wikipedii

Według podań opactwo powstało dla upamiętnienia ucieczki dwóch braci Savin i Cypriana z Macedonii prześladowanych za wiarę chrześcijańską, którzy w końcu zostali uchwyceni i zabici na obrzeżach Gartempe. 300 lat pózniej , gdy odnaleziono relikwie obu męczenników w miejscu ich śmierci, Badillus, nadworny kleryk Karola Wielkiego, postanowił ufundować opactwo i umieścić w nim cenne relikwie. W klasztorze umieszczono 20 benedyktynów, przewodniczył im opat Eudes I, który stworzył pierwszy kościół karoliński w IX wieku. Zbliżony do aktualnego kształtu kościół opactwa zyskało dzięki przychylności hrabiny Poitou d'Aquitaaine . Jego budowa trwała 50 lat i przypadła na lata 1040 i 1090.

W XIII wieku, hrabia Alphonse de Poitirs, brat Świętego Ludwika sfinansował częściowo budowę niektórych budynków opactwa. W czasie Wojny Stuletniej klasztor stawał się koleno własnością Anglików i Francuzów.

W czasie wojen religijnych, katolicy toczyli boje z protestantami o opactwo. Na przełomie 1562 i 1568 roku hugenoci podpalili klasztor uszkadzając między innymi ołtarz i naruszając konstrukcję budynku. W 1660 roku większość budowli została rozebrana.

Umieszczenie zakonników z kongregacji Świętego Maura w opactwie położyło kres długiemu okresowi zniszczeń. Między 1640 a 1692 roku mieszkający w tam zakonnicy postanowili odrestaurować zniszczone budynki. Dzięki temu wiele z pomieszczeń zyskało unowocześniony wygląd. W zmodernizowanej formie opactwo miało służyć braciom zakonnym prawie wiek. Jednak Rewolucja Francuska pozbawiła opactwo jego sakralnej funkcji. Kolejno klasztor służył za siedzibę instytucji państwowych, między innymi żandarmerii, teatru i wreszcie stał się salą balową.

W 1833 roku, w wyniku wizyty prefekta departamentu Vienne, Alexis de Jussieu, opactwo, ale przede wszystkim kościół opactwa został uznany za niezwykle ważne miejsce z punktu widzenia historycznego i kulturowego.

Szczególną uwagę zwrócono na malowidła romańskie zdobiące wnętrze świątyni. Pochodzenie malowideł oceniono na XII i XIII wiek. Technika, którą zastosowano do ich stworzenia była starym sposobem zdobniczym wykorzystywanym w trakcie powstawania fresków. Malowidła nie są zbyt bogate kolorystycznie. Dominują tu kolor ochry, zieleni, białego i czarnego, a także niebieskiego ( w owym czasie niebieski pigment należał do najdroższych). Tematyka malowideł obejmuje sceny ze starego testamentu, z ksiąg Genesis i Wyjścia. Oglądanie fresków przywodzi na myśl czytanie biblii. Jest tu więc historia stworzenia świata, opowieść o Kainie i Ablu, Arce Noego czy wreszcie wieży Babel. Reprodukcją romańskich fresków z opactwa w Saint-Savin został ozdobiony sufit Pałacu Chaillot w Paryżu. Wstęp do niego jest bezpłatny.

Zdjęcie pochodzi z Wikipedii

Z uwagi na niepowtarzalność malowideł ściennych, a także piękną architekturę opactwa, w 1983 roku kompleks Saint-Savin z Gartempe zostało wpisany na listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Dziś dzięki poważnym renowacjom tego sakralnego kompleksu, wraz z jego cennymi malowidłami przeprowadzonym między 2005, a 2008 rokiem opactwo jest chętnie odwiedzane przez rzesze turystów.