Nancy

Place Stanislas, Place de la Carriere, Place d'alliance w 1983 roku wpisane na listę światowego dziedzictwa unesco.

Zródło: Wikipedia

Jeśli jesteście ciekawi co król Stanisław Leszcyński robił we Francji i jaki miał udział w rozwoju miasta musicie koniecznie odwiedzić Nancy - niezwykłe zabytkowe miasto, a jednak bardzo nowoczesne.

Nancy, miasto położone we wschodniej Francji, nad rzeką Meurthe (dopływ Mozeli), ośrodek administracyjny regionu Lotaryngia i departamentu Meurthe-et-Moselle było czasową rezydencją króla Stanisława Leszczyńskiego, księcia Lotaryngii. Po latach Nancy okazało się przykładem najnowocześniejszego, ale jednoczesnie królewskiego ośrodka z tradycjami, w którym oświecony monarcha dbał o dobro publiczne. Kompleks placów i budynków był dziełem sprawnej i niezwykle uzdolnionej ekipy kierowanej przez francuskiego architekta Héré, któremu udało się w projekcie i jego realizacji połączyć monumentalność obiektów z ich funkcjonalnością.

Na szczególną uwagę zasługują trzy place w Nancy : Plac Stanislas, Plac de la Carrière i Place d' Alliance. Ich piękno i harmonia została doceniona w 1983 poprzez wpisanie tych miejsc na listę światowego dziedzictwa Unesco.

Plac Stanislas, plac de la Carrière i plac d' Alliance tworzą unikalną całość, dzieło genialnego twórcy. Przyjrzawszy się im dokladniej zauważymy, że w projekcie architekta Héré znalazła się próba pogodzenia użytkowości tych miejsc z estetyką.

Pod koniec XVII wieku, Francuzi, zająwszy miasto Nancy, połączyli starą część miasta z nową, bramą nazwaną królewską dla upamiętnienia Ludwika XIV. Stanisław Leszcyński, król Polski i teść rzeczonego Ludwika XIV, objął księstwo Lotaryngii w zamian za ostateczną rezygnację z tronu polskiego. Jego panowanie, które przypadło na lata 1737 i 1766 okazało się wręcz przełomowe dla Nancy. Wtedy właśnie doszło do połączenia dwóch miast, z których powstało współczesne Nancy. Mariaż starego miasta z nowym miało przebiegać na dwóch osiach: wschód-zachód zakończonej bramą Świętej Katarzyny i Stanisława i północ-południe bedącą łącznikiem pałacowej dzielnicy księcia i nowego centrum miasta z królewskim placem Ludwika XIV, dzisiaj zwanego placem Stanisława. Konstrukcje pochodzące z tamtego okresu uchodzą za najpiękniejsze w całym Nancy.

Realizacja projektu, która przypadła na lata 1752-1756 była nadzorowana przez architekta Héré, a wykonywana między innymi przez rzezbiarzy Guibal i Cyfflé. Wiadomo było, że spod takich rąk mogło wyjść tylko niezwykłe dzieło. Budowa placu Stanisława rozpoczęta w 1752 roku została zakończona po 3 latach. Z wszystkich konstrukcji, których jedyną funkcją było podkreślenie niezwykłości i wielkości monarchy, projekt miasta Nancy zakładał wydzielenie przestrzeni między innymi dla jego mieszkańców i tak powstały: trzy place wychodzące na ratusz, sądy, pałac des Fermes, centrum administracyjne, uniwersytet medyczny, ogrody botaniczne, biblioteka, akademia, teatr, ogród i liczne kawiarnie i bilardy. W centralnej części placu zwanej dzisiaj Placem Stanislas został umieszczony pomnik Ludwika XIV wykonany przez Guibald i Cyfflé. W trakcie Rewolucji kamienna postać króla wraz z alegorycznymi postaciami ją zdobiącymi została zniszczona. W 1851 roku na jej miejscu ustawiono pomnik Stanisława Leszcyńskiego.

Konieczność modernizacji murów obronnych, około XVI wieku spowodowała powiększenie miasta na wschów i stworzenie nowego placu de la Carrière. Zwieńczeniem Placu okazał się pałac du Gouverneur z kolumnami i łukiem triumfalnym. Symetrycznie do hotelu Beauvau-Craon według projektu Boffrand, znajdującego się przy placu, Emmanuel Héré stworzył jego replikę , w którym miała mieścić się giełda. Po dwóch stronach tych budynków ciagną się domy z kamienia na podobieństwo lustrzanego odbicia.

Na placu d' Alliance (porozumienia) niegdyś nazywanego placem Świętego Stanisława zachowała się barokowa fontanna wykonana przez rzezbiarza Cyffle. Nazwa placu została nadana dla upamiętnienia porozumienia zawartego między cesarstwem austro-wegierskim a Francją w 1756 roku.