Niger

Wojna domowa od wielu lat już trwa...

Po kilkudziesięcioletnim panowaniu kolonizatorów francuskich Niger uzyskał niepodległość w 1960 roku. Pierwsze wybory wolnościowego rządu miały jednak miejsce 33lata później. W 1995 roku zwaśnione plemiona afrykańskie podpisały porozumienie pokojowe. Nie zapobiegło to jednak dalszym problemom politycznym. W 1996 i 1999 roku doszło do dwóch zamachów stanu. Wraz z utworzeniem Narodowej Rady Pojednania można było mówić przez pewien czas o względnym pokoju panującym w tym afrykańskim kraju. Niestety pustynny lud Tuaregów dał o sobie znać jeszcze raz. W 2007 roku Tuaregowie postanowili zbrojnie domagać się niezależności od rządu Nigru i udziału w zyskach z eksploatacji złóż uranu. Te konflikty spowodowały zamknięcie na kilka lat dostępu do gór Air i pustyni Ténéré.

Mało ludzi w wielkim kraju

Niger przewyższa Polskę swym obszarem czterokrotnie. Żyje na jego terenach znacznie mniej ludzi niż w naszym kraju. Winna temu jest pustynia, która zajmuje większość kraju. Na południowo-zachodnim skraju Nigru przepływa rzeka Niger. Jezioro Czad leży na południowym ? wschodzie kraju. W żadnym innym miejscu Nigru nie ma zbiorników wodnych.

O katar nie trudno

Różnica temperatur między latem a zimą jest w Nigrze nieznaczna. W zasadzie ciepłota powietrza przekracza stale 40 stopni. W nocy jednak temperatura spada do około 20 stopni. Nie trudno jest wtedy o przeziębienia. Najlepiej do Nigru jechać w okresie jesieni, gdy ustaje wiatr harmatan wiejący głównie zimą, zmniejsza się wilgotność powietrza i nieznacznie spadają temperatury. Deszcz w Nigrze pada rzadko, najczęściej jednak w zimie. Bywają lata, gdy deszcz nie pada wcale.

Aparat schowaj głęboko

Chociaż drobne kradzieże i napady zdarzają się rzadko należy unikać łamania obowiązującego w Nigrze prawa. Za posiadanie narkotyków lub fotografowanie obiektów rządowych i wojskowych grożą wysokie kary. Podróże po Nigrze najlepiej zaplanować z wyprzedzeniem i znaleźć zaufaną agencje turystyczną, która zagwarantuje bezpieczeństwo przemieszczania się. Agencje takie nie dość że dobrze orientują się w topografii terenu, co jest nie bez znaczenia zważywszy na często kiepską kondycję lokalnych dróg, to jeszcze dysponuje specjalnymi pozwoleniami ułatwiającymi zwiedzanie. Niektóre rejony kraju szczególnie te przygraniczne (z Algierią, Libią, Mali i Czadem ) są nierzadko terenami kontrolowanymi przez grupy rebelianckie.

Atrakcje mało dostępne

Na liście dziedzictwa narodowego Unesco znalazły się nie tak dawno dwa miejsca znajdujące się w Nigrze.

Pierwszy z nich to rezerwat przyrody Air i Ténéré (1991). Ten największy chroniony teren w Afryce (7,7 mln ha) obejmuje masyw wulkaniczny Air i wysepkę Sahelu z jej imponującymi fauna i florą. Dzięki ochronie jakim objęty jest ten duży teren możemy podziwiać zjawiskowe wprost krajobrazy, niezwykle gatunki roślin i zwierząt.

Drugi to Park Narodowy W (1996). Jest połączeniem fauny i flory sawannowej i lasów świetlistych. To właśnie tu można w stosunkowo łatwy sposób prześledzić działalność człowieka od czasów neolitu, a także ewolucję żyjących tu gatunków roślin i zwierząt.

Ceny umowne

W wielu częściach północnego Nigru obowiązuje prawo islamskie. Picie alkoholu, publikacje obrażające religię islamu czy zbyt skąpy strój jest bardzo zle widziany. Nawet cudzoziemcy, w czasie ramadanu, nierzadko są proszeni o przestrzeganie postu w miejscach publicznych.

Podobnie jak w większości krajów muzułmańskich targowanie cen w sklepach i targach jest częścią kultury Nigru. Ci, którzy tego nie robią lub unikają są uważani za zle wychowanych.

Korupcja jest właściwie na porządku dziennym. Często urzędnicy wymagają od turystów i  na własnych obywatelach wyrabianie dokumentów jedynie w celu wymuszenia łapówki.

Język Moliera w afrykańskim wydaniu

Językiem oficjalnym Nigru jest francuski. Angielski rozumieją tylko nieliczni, a włada nim jeszcze mniejsza grupa obywateli. W Nigrze wyróżnia się 21 lokalnych języków, z których najczęściej używanymi są szczególnie przez lud Tuaregów hausa, dżerma, fulani , tamaszek oraz kanuri.

Busz taxi z buszu

Miasta w Nigrze dzielą duże odległości . Nie sposób jest pokonać drogę w inny sposób jak tylko transportem kołowym.

Najpopularniejszym pojazdem są autobusy linii SNTV. Dobrze jest jednak kupić bilet z pewnym wyprzedzeniem, bo korzystać z tej formy transportu mogą jedynie osoby z miejscem siedzącym. Droga może się również wydłużyć z powodu koniecznych przystanków w nocy. Przejazd po ciemku po Nigrze kończy się najczęściej napadami.

Innym środkiem lokomocji są minibusy lub busz-taxi. Te małe minibusy i stare peugeoty zabierają znacznie mniej pasażerów niż autobusy. Niestety odjazd ich zależy od liczby zgromadzonych osób. Zdarza się więc czekać kilka godzin na skompletowanie wszystkich podróżnych.

Najtańsza ale też najmniej wygodna formą podróży po Nigrze okazują się ciężarówki i pick-up. Kierowca rusza jedynie wtedy gdy uzna, że podróż jest dla niego opłacalna. Pasażerowie nie dość, że tłoczą się w pojeździe to jeszcze są narażeni na kurz i spiekotę.

Dobry szszłyk na śniadanie

Najtaniej w rezultacie i najlepiej można zjeść w przydrożnych barach, na bazarach lub stacjach autobusowych. Nie są to specjalnie wyszukane potrawy. Głód można zaspokoić szaszłykami, jajkami, kanapkami. Powodem do dumy Nigeryjczyków jest piwo Biere Niger warzone na terenie kraju.

Dwa miasta, dwa cele

Niamey

Miasto Niamey położone jest w północnej części kraju nad rzeką. Warto przespacerować się wąskimi uliczkami wzdłuż brzegu rzeki ? Corniche de Gamkale lub Corniche de Yantala. Tam też można spotkać grabarzy, praczy i wreszcie w przystani sprzedawców sitowia.

Centrum miasta ma do zaoferowania Muzeum Narodowe. Ten kompleks budynków i publicznych przestrzeni zawiera zoo, rzemieślnicze kramiki, budynek z bardzo okrojonymi zbiorami a także wielu naciągaczy czyhających na turystów.

Ciekawe i warte odwiedzenia są dwa targi Grand marché i Petit marché z charakterystycznymi wyrobami afrykańskimi i pamiątkami.

Nie można przegapić widoku zachodzącego słońca tak dobrze widocznego każdego popołudnia z tarasu Grand Hotelu .

Maradi

Wpływ islamu na kulturę Nigru najlepiej jest jednak widoczny w mieście Maradi. Obok meczetu w centrum miasta istnieje wiele szkół koranicznych, w których uczące się dzieci przepisują na drewniane tabliczki wersety z Koranu.

Maradi może się również pochwalić jednym z większych targów do którego zjeżdżają kupcy z całego afrykańskiego świata.