Gwinea Równikowa

Gwinea Równikowa

Gwinea Równikowa składa się z dwóch części wyspy Bioko ze stolicą kraju Malabo oraz fragmentu dżungli położonego na kontynencie afrykańskim Rio Muni.

Kalosze włóż

Gwinea Równikowa jest w strefie klimatu równikowego wilgotnego. Między lutym a czerwcem i wrześniem a grudniem występuje tu pora deszczowa. Przez resztę roku panuje tu pora sucha. Nie jest tu specjalnie gorąco, bo średnie maksymalna temperatura wynosi miedzy 31 a 34 stopnie . Podczas pory mokrej większość terenów jest nieprzejezdna.

Francuski w kolonii hiszpańskiej?

Chociaż jako pierwsi do Gwinei Równikowej dotarli Portugalczycy, a potem skolonizowali wyspę Hiszpanie funkcjonują tu dwa oficjalne języki hiszpański i francuski. Ten ostatni został wprowadzony zaraz po przystąpieniu Gwinei do Wspólnoty Gospodarczej i Walutowej Afryki Centralnej. Byłoby jednak ignorancją nie wspomnieć o istnieniu języków miejscowych między innymi fang ? używanego także w Kamerunie, Gabonie i Demokratycznej Republice Konga, bubi, annobones i balengue.

Ropa naftowa jak gaz łupkowy?

Od niedawna na wyspie wydobywa się ropę naftową. To niespodziewane odkrycie zmieniło pozycję kraju. Z biednego afrykańskiego państwa przekształca się powoli w średnio zamożne.

Uważaj na aparat

Od wielu lat w Gwinei nie ma już dyktatury jednak atmosfera podejrzliwości i strachu nie opuszcza jej mieszkańców. Wykonanie zdjęcia na ulicy bez zezwolenia Ministerstwa Informacji, Turystyki i Kultury jest właściwie niemożliwe.

Katedra z hiszpańskim charakterem

Stolica wyspiarskiej części kraju Malabo, a w szczególności jej centrum zachowała charakter dawnej kolonii hiszpańskiej. Kolonialne budynki mieszczą dziś oficjalne, rządowe instytucje. Ozdoba a jednocześnie najznakomitszym budynkiem Malabo jest katedra mieszcząca się przy placu hiszpańskim Plaza de Espana. Naprzeciwko powstał luksusowy hotel President, z którego rozciąga się widok na zatokę. Obok supermarketów w Malabo istnieją lokalne kramiki z wszelkiego pochodzenia wyrobami. Można tu się zaopatrzyć między innymi w markowe alkohole, ale także regionalne wyroby.

Żółw na tle wulkanu

Na południu wyspy Bioko istnieje plaża na której żółwie składają jaja. Można się tam dostać jedynie droga morska lub powietrzna. Wulkan Pico de Malabo wyrastający w centralnej części wyspy zaprasza do wspinaczek.

Uśmiech na wagę złota

Mieszkańcy wyspy Bioko odnoszą się do turystów z dużą dozą nieufności. Nie patrzą w oczy i bardzo rzadko obdarzają kogoś uśmiechem. Poruszenie wywołuje natomiast widok osoby robiącej zdjęcia. W ich pojęciu to jest zachowanie niedopuszczalne.    

Chiński hotel w Gwinei

Podróż do lądowej części Gwinei, a więc Rio Muni wymaga przedostania się statkiem lub też samolotem. Stolica tej część i Gwinei Bata przeraża swoim zaniedbaniem. Dawne piękne kolonialne budynki straszą swoim wyglądem. Na ich tle wyróżnia się chiński hotel Nnang Afang znajdujący się na nadbrzeżu, z którego rozciąga się widok na morze.

Park Narodowy dla wybrańców

W przeciwieństwie do Bioko plaże Rio Muni należą do naprawdę ładnych. Największą jednak atrakcją tego fragmentu Gwinei jest Park Narodowy Monte Alen (na północ od stolicy Bata). Chociaż w parku istnieje hotel dla turystów uzyskanie pozwolenia na jego zwiedzenie w miejscowym urzędzie jest trudne do uzyskania.

Może jednak na piechotę?

Podróż po Gwinei należy do uciążliwych. Przemieszczać się po kraju można minibusami, to prawda, ale chęć zwiedzania kończy się najczęściej koniecznością uzyskiwania zezwoleń od lokalnych władz. Ci, którzy takowe uzyskali mogli na przykład zwiedzić typowe miasteczko na kontynentalnej Gwinei Mbini, gdzie obok kilku straganów, posterunku policji, zaniedbanych domów i kościoła znajduje się niewiele.

Zwiedzanie szczególnie kosztowne

Z Gwinei można udać się do sąsiadującego Gabonu. Podróż wymaga przeprawienia się pirogiem (łodzią) na gaboński brzeg Coco Beach i uzyskania pozwolenia wjazdu do kraju. Odbywa się to jednak najczęściej przy pomocy łapówek. Urzędnicy są tu mocno skorumpowani.