Saint-Emilion

Wpisana na listę Światowego dziedzictwa UNESCO w 1999 roku

W połowie VIII wieku pewien mnich z Bretanii, o imieniu Emilion, przybył do regionu położonego między Libourne i Castillon-la Bataille, by spędzić tam emeryturę. Legenda głosi, że gdy szukał odpowiedniego miejsca wśród benedyktynów, ci wskazali mu pobliską grotę jako najlepsze miejsce odosobnienia. Mnich zyskał sławę dzięki dokonywanym przez siebie cudom i  uzdrowieniom. Grota stała się miejscem pielgrzymek. Jedna z opowieści mówiła o kobietach nie mogących zajść w ciążę, które po modlitwach w grocie stawały się brzemienne. Inna zaś głosiła, jakoby mnich uzdrowił niewidomą kobietę. Na pamiątkę tych cudów jedna z grot została zamieniona w monolityczny kościół wykuty w skale z XV-wieczną dzwonnicą umocowaną na 67 metrach.

Przede wszystkim jednak region zasłyną z uprawy wina. Pod koniec VIII wieku Karol Wielki wybudował na tych terenach swoje fortyfikacje nad brzegiem Dordonii w miejscowości Frosnac. Prowadząc wojnę z arabskim najeźdźcą skorzystał ze swojej obecności w regionie, by nadzorować uprawy wina i jego produkcję.

Od XI wieku region, dzięki korzystnemu usytuowaniu na trasie pielgrzymek do Saint-Jacques de Compostello, zaczął rozkwitać. Budowa kościoła monolitycznego została zakończona po 300 latach. Wokół świątyni powstały inne budynki sakralne, monastyry i kaplice. Region zasłynął również z olbrzymich pokładów piaskowca. W XI wieku wydobywało się go na szeroką skalę. W ten sposób piaskowiec stał się podstawowym budulcem regionu.

Dwa kolejne wieki okazały się niezwykle ważne dla uprawy winorośli. W XII wieku utworzono Jurade ? jednostkę administracyjną gminy. Miasto zostało przyłączone do Korony Angielskiej. W 1199r., Jan Bez Ziemi podpisał Porozumienie w Falaise (Chartre de Falaise) przyznające znaczną niezależność regionowi. W 1289r., za panowania Edwarda I na tronie angielskim, władza sprawowana przez Jurat została rozdzielona między dziewięć mniejszych okręgów, w których uprawiane było wino. Taki podział przetrwał do czasów dzisiejszych w Saint-Emilion. Rola regionu okazała się znacząca w produkcji i sprzedaży win. Wina , które powstawały w regionie miały swoją markę, sławę przez co serwowano je głównie na dworach królewskich.

W XIII wieku powyżej groty mnicha Emilion powstała Kaplica Trójcy Świętej kryjąca w swoich podziemiach katakumby. Między 1224r. a 1237r. rokiem wybudowano pałac Króla. Dla regionu oznaczało to początek konfliktu między Francja a Anglią i ciągłe zmiany władców. Po wojnie stuletniej doszło do konfliktów na tle religijnym. Chociaż produkcja wina zwolniła nieznacznie, jego jakość pozostała niezmienna. Podczas Rewolucji Francuskiej zastała rozwiązana Jurada.

W XVIII wieku zwiększono produkcję wina. Jednak popularne w Średniowieczu białe wino ustąpiło miejsca winu czerwonemu.

Jakość win z Saint-Emilion zastała potwierdzona dwoma nagrodami, które przyznano podczas Wystawy Światowej w 1867r. i 1889 r. W 1930r. powstały pierwsze piwnice win we współpracy z Gironde. Po raz pierwszy też w regionie opracowano certyfikat kontroli jakości autoryzowany przez Jurade, która odradziła się ponownie w 1948 roku. W owym czasie Jurada nie odgrywała żadnej znaczącej roli administracyjnej w regionie, a jedynie pełni funkcję ambasadora win z Saint-Emilion na Francję i cały świat.

Dzisiaj administracyjnie Saint-Emilion obejmuje te same gminy co w XII wieku. Region słynie z uprawy winorośli, produkcji wina z miejsc pamiętających początki państwa francuskiego. Tutaj ludzie żyją w harmonii z naturą co dowodzi niezwykłemu charakterowi Saint-Emilion.